Postacią
kluczową był tu Leon Trocki. Jego
"Leon Trocki o
czarnym nacjonalizmie i
samostanowieniu" została
opublikowana w 1967. Poglądy
Trockiego na amerykańską "Kwestię
murzyńską" zostały
nagrane w dwóch rozmowach z
amerykańskimi marksistami, pierwsza
odbyła się w Prinkipo w Turcji w
1933, druga w Coyoacan w Meksyku w
1939. W drugiej edycji, opublikowanej
w 1977, redaktor George Breitman
informuje, że książka "miała
cztery drukowania i ilość
sprzedanych egzemplarzy większą
niż jakakolwiek inna kompilacja
Trockiego w Stanach Zjednoczonych w
ostatniej dekadzie". Breitman
podaje pewne wymowne informacje, np.
fakt, że Malcolm X czytał
książkę w 1963 roku, zanim
zaczął mówić o "Czarnej
Rewolucji" w 1964.
Z punktu widzenia
jej praktycznych celów, rewolucja
społeczna promowana przez Leona
Trockiego i Herberta Marcuse została
przeprowadzona w Ameryce pomyślnie.
Nie ma sfery życia amerykańskiego,
która nie zostałaby przez nią naznaczona.
Ale czy rewolucją
byłby tu plan Karola Marksa obalenia
burżuazyjnej
klasy średniej przez
kryminalizację jej w oczach
proletariackiej klasy niższej, czy
plan Trockiego rewolucji ras
kolorowych na skalę globalną, czy plan Marcuse
rewolucji wśród kobiet
amerykańskich i mniejszości
rasowych w celu zniszczenia struktury
władzy białego mężczyzny - jedna
i ta sama rzecz musi najpierw mieć
miejsce: posiadający władzę muszą
moralnie i psychicznie poddać się
woli społecznych rewolucjonistów.
Oznacza to
psychologiczne poddanie się
żądaniom stanów niższych, co
umożliwia im zajęcie miejsca
stanów wyższych. To jest prawdziwa
rewolucja, ale bez użycia środków
przemocy.
Marksistowscy
rewolucjoniści społeczni we
współczesnej Ameryce, którzy
starają się promować rozpad
struktury władzy białego
mężczyzny nie tylko wiedzą to
wszystko, ale o tym piszą i
wprowadzają w życie jako część
ich wielkiego schematu. Mają oni
ogromną przewagę: ogrom prac
intelektualnych dotyczących
rewolucji społecznej, które
narosły w ciągu ostatnich 150 lat. Literatura ta obejmuje dzieła
Marksa, Engelsa, Lenina, Trockiego, Antonio
Gramsci'ego, George'a
Lukacsa, Ernsta Blocha i
rewolucjonistów Szkoły
Frankfurckiej, jak Horkheimer,
Adorno, Erich Fromm, Wilhelm Reich,
Leo Lowenthal, Frederick Pollock,
Franz Neumann, a także Marcuse.
Grupa Szkoły Frankfurckiej dodała
nowy wymiar do teorii rewolucyjnej
przez włączenie psychologii.
Transformacja podświadomości stała
się głównym obiektem działań.
Zamierzeniem jej było stworzyć
"Nowego Amerykańskiego
Mężczyznę", wytrzebionego i pasywnego w
obliczu prowokacji społecznych
rewolucjonistów.
Większość
Amerykanów będzie miała
prawdopodobnie ogromną trudność z
zaakceptowaniem faktu, że kilka
dekad temu mała banda obcych
rewolucjonistów społecznych
świadomie postanowiła zmienić
system wierzeń i ideałów całego
narodu, nadając ruch procesowi
prowadzącemu do społecznej
dezintegracji. Niemniej, tak to
zostało zrobione.
Amerykanie
napotkają olbrzymie trudności w
przeciwstawieniu się rozkładowi
swojego kraju jeżeli te fakty nie
będą powszechnie rozpoznane. (link)